U bent hier

Slachtofferinformatie

Auteur: 

Sinds de rampen van Volendam en Enschede is duidelijk dat de registratie van slachtoffers door de hulpdiensten beter kan en moet. Daarnaast is ook vastgesteld dat de verwachtingen van publiek en bestuurders over slachtofferinformatie misschien niet altijd reëel zijn. Het is vaak eenvoudigweg onmogelijk om enkele uren na de ramp al volledige duidelijkheid te hebben over wie er allemaal bij betrokken zijn en waar deze mensen zich bevinden. Dat maakt de het verbeteren van de processen hand-in-hand moet gaan met duidelijkheid over wat men kan en mag verwachten van de hulpverlening.

Het aspect “social media” komt hier nog bij. Het publiek heeft tegenwoordig middelen als twitter en facebook om snel en informeel informatie over een onderwerp uit te wisselen met duizenden anderen. De praktijk leert dat dit men dit ook doet bij rampen en crises. Kort na de aardbeving en de tsunami in Japan bracht Google een site in de lucht waarop verwanten en slachtoffers zich konden registreren en elkaar konden zoeken. Het is van belang om na te denken over de verbinding tussen de mogelijkheden van sociale media en de formele systemen van de overheid. Geconcludeerd kan worden dat burgers goed in staat zijn om de overheid te helpen, de professionele hulpverlening is daar alleen wellicht nog niet op voorbereid.